Waarom het huidige onderwijs kapot is

Mijn gevoel zegt dat ik mag gaan schrijven. Over alles wat ik voel en wat mij triggert in het huidige onderwijs. Het begint met de vraag: Waarom doe je wat je doet?

Luister je liever? Bekijk dan mijn video hierover.

Jennifer

We claimen dat we met het huidige onderwijs kinderen voorbereiden op de toekomst. Maar hoe kan dat als de manier waarop al meer dan 100 jaar hetzelfde is, terwijl de wereld elkaar, elke dag, elke minuut en seconde sneller verandert?
Het huidige onderwijssysteem is erop gericht kinderen voor te bereiden op arbeid en stamt nog uit de tijd van de industriële revolutie. Inmiddels zijn we, mede dankzij alle uitvindingen van de laatste decennia, die revolutie ver voorbij. We leven in een samenleving waar mogelijkheden zien en zelf kunnen en durven experimenteren veel belangrijker is dan algemene kennis in je hoofd stampen. En toch is er in het onderwijs in al die jaren niets veranderd.

We claimen dat we met het huidige onderwijs kinderen voorbereiden op de toekomst. Maar hoe kan dat als je geen flauw benul hebt hoe die toekomst eruit zal zien? Een ding is zeker; de wereld zal sneller veranderen dan ooit tevoren. Waar je in 1600 nog je leven lang kon doen met één wereldbeeld en één versie van jou, wisselt dat nu elke paar jaar of zelfs vaker. En dat vraagt flexibiliteit. Het vermogen om een andere kwaliteit in jezelf uit te lichten. Om niet alleen met de stroom mee te kunnen gaan, maar op de golven te kunnen surfen. Het vermogen om oude overtuigingen los te laten en nieuwe kansen te zien. Het vermogen om nieuwsgierig te blijven als een kind en eigenwijs jouw eigen wijze te vinden.
Denk je dat te bereiken door kinderen dag in dag uit achter dezelfde tafel uit dezelfde methode de les te leren?

We claimen dat we met het huidige onderwijs kinderen voorbereiden op de toekomst. Maar hoe kan dat als ruim 1 op de 4 leerkrachten kampt met burn-out klachten? Doordat ze zichzelf in hokjes duwen en in bochten wringen omdat “het nu eenmaal zo hoort of gaat”. Doordat ze hun eigen vuurtje hebben laten doven om te doen wat er verwacht wordt. Doordat ze de druk zo hoog op laten lopen dat ze de signalen van hun eigen lichaam negeren.
Is dat het voorbeeld dat jij wilt zijn voor de kinderen? En nog belangrijker: Is dat het leven dat jij wilt leven?

Het goede nieuws? Het kan altijd anders.

Hoe fantastisch zou het zijn als het hele onderwijs optimaal ingericht zou zijn voor een duurzame ontwikkeling van kind en teamlid?

Ik droom graag groots en ik weet dat het mogelijk is. Ik weet ook dat die grootsheid kan verlammen. Daarom wil ik je laten kijken naar de eerste kleine stap. Die stap ligt niet bij de kinderen, want hun nieuwsgierigheid en drive is er al. Die stap ligt niet bij de overheid en grote organisaties, want op hun tempo is er in nog eens 100 jaar nog niets veranderd. Die stap ligt bij jou; het teamlid. Doordat jij jouw kwaliteiten en interesses onderzoekt en bewust in gaat zetten. Doordat jij jezelf 100% meeneemt de klas in en jouw onderwijs zo inricht dat jij je volle potentieel kunt ervaren. Doordat jij de kinderen, ouders en jouw team inspireert met de terugkerende schittering in jouw ogen.

Heb ik jouw vuurtje aangewakkerd en wil je hier verder over praten of mee aan de slag?
Laat hieronder dan een reactie achter en volg Je Hart op Instagram.
Deel deze blog met jouw team, vrienden of studiegenoten. Want hoe groter de zichtbaarheid van de uitdaging, hoe groter de stappen die we kunnen gaan zetten.

Blog handtekening jennifer

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *